یادی از محسن نامجو و آیین او
خوب به خاطر دارم زمسان 3 سال پیش بود، در منزل دوستی ئر كرمان، خیابان شفا، مهمان بودم، دوستی خراسانی. آنجا بود كه برای اولین بار نامجو، مو را بر تن سیخ كرد! باورم نمی شد چه چیزی می شنوم. اولین قطعه، قطعه "چَشمی و صَد نَم " بود. همان شب نامجویی شدم. پوستین نامجو را بر دوشمان انداختیم و دنبال گوش مَحرَم می گشتیم. اولین پاتوق نانجویی ها، كافی شاپ مَكس شد هر شب، ساعت 7 به بعد، نبش خیابان میثم.
خیلی ها در كرمان نامجو را از طریق همین مكان شناختند. خیلی ها می آمدند تا نامجو گوش كنند. هنوز نامجو در شهر های بز رگتر هم شناخته شده نبود چه برسد به كرمان. ما سرمان درد می كرد برای تبلیغ او. بعضی با حیرت و بعضی با شوق او را می شنیدند. نامجو دل خوشمان می كرد؛ هم به سنّت میزد و هم به تجدّد و این برای مایی كه از بی میلی هم نسلان مان به موسیقی سنّتی آزرده بودیم، فرصتی برای قد علم كردن بود. نامجو روسپیدمان كرده بود. خون خراسانی اش او را به طغیان در برابر تمام عرفِ موسیقیایی روزگار رسانده بود. حاصل این عصیان در كنار همه نقاط ضعف اش(كه حتمن خالی از ضعف هم نبود)، طعم آشتی میداد.
حُالا خیلی ها كه حتی تحمل چند ثانیه شنیدن سه تار را نداشتند، به راحتی صدای سه تار نامجو را همراه با ترانه ای كه رنگ پست مدرنیسم، صورتش را ارغوانی كرده بود، می شنیدند. این مختصّ قشر تحصیل كرده نبود. فراموش نمی كنم صاحب پیتزا فروشی بالای كافی شاپ مَكس را، كه از صبح تا شب هر وقت از كنار مغازهاش رد می شدی صدای نامجو را می شنیدی، حال آنكه او دانشجو نبود یا تحصیلات خاصی هم نداشت. نامجو باغبانی می كرد و می كند، چطور؟ نامجو پیوند می زند بر تن مخاطبش. انگار مخاطب یك درخت است. آمیزهای از طیف های گوناگون موسیق را، كنار هم می گذارد ودر ذهن مخاطب پیوند می زند. نامجو ذهن مخاطب ایرانی را در این هیاهویی كه موسیقی نام گرفته، غسل تعمید می دهد.
همین بس كه دوباره بسیاری را به رِنگ ها و گوشه های موسیقی ایرانی آشنا كرد.
حالا دوباره صدای ساز ایرانی؛ ماهور، شور، بیات ترك، حافظ، مولانا، قران و...در اتومبیل، خانه، mp3 player ها شنیده می شود. واین به بركت ایستادگی نامجو بوده است. ایستادگی او در برابر زخم زبان ها، بی مهری ها و...
نامجو در قامت یك ابومسلم خراسانی دیگر، قد علم كرد. با آیینی موسیقیایی.
در ادامه می توانید در آدرس زیر متن مصاحبه محسن نامجو را با هفته نامه شهروند امروز، بعد از بازگشتش از سفر اروپا بخوانید.